باروترومای گوش (ear barotrauma) چیست؟

باروترومای گوش

باروترومای گوش (ear barotrauma) به حالتی گفته می‌شود که تغییرات فشار باعث ناراحتی گوش شود.

در هر گوش لوله‌ای وجود دارد که گوش میانی را به حلق و بینی وصل می‌کند. این لوله همچنین به تنظیم فشار گوش کمک می‌کند و بنام شیپور استاش شناخته می‌شود. هر زمانی که شیپور استاش مسدود شود، باروترومای گوش رخ می‌دهد.

باروترومای گوش (ear barotrauma) گاه به گاه و به خصوص در محیط‌های که ارتفاع تغییر می‌یابد، اتفاق می‌افتد. اگرچه این بیماری برای برخی افراد ضرری در بر ندارد، اما تکرار آن می‌تواند عوارضی به همراه داشته باشد. اگر قصد درمان این بیماری را دارید، درک تفاوت بین  موارد حاد ( گاه به گاه) و مزمن ( مکرر) بسیار مهم است.

علائم:

اگر دچار باروترومای گوش (ear barotrauma) شده باشید، ممکن است فشار ناراحت‌کننده‌ای را در گوشتان حس کنید. علائم شایعی که زودتر یا در موارد خفیف‌ تا متوسط رخ می‌دهد، می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

اگر درمان را به تاخیر بیاندازید یا به خصوص اگر مورد شدیدی مشاهده نمایید، علائم تشدید خواهند شد.

علائم دیگری که ممکن است بروز نماید عبارتند از:

  • درد گوش
  • احساس فشار در گوش‌ها
  • خونریزی از بینی
  • کم‌شنوایی متوسط یا شدید
  • آسیب به پرده گوش

پس از درمان، تقریبا همه علائم از بین می‌روند. کم‌شنوایی ناشی از باروترومای گوش معمولا موقتی و برگشت‌پذیر می‌باشد.

علل:

باروترومای گوش

انسداد شیپور استاش یکی از دلایل باروترومای گوش است. هنگام تغییر فشار در گوش شیپور استاش به بازگشت تعادل فشار گوش کمک می‌نماید. به عنوان مثال، خمیازه کشیدن معمولا شیپور استاش را باز می‌کند. وقتی شیپور استاش بسته شد، علائم ظاهر می‌شوند، زیرا فشار داخل گوش با فشار خارج پرده گوش متفاوت می‌شود.

تغییر ارتفاع شایع‌ترین علت این بیماری است. یکی از مکان‌هایی که اکثر افراد دچار باروترومای گوش می‌شوند، موقع صعود و فرود هواپیماست.

سایر مواردی که ممکن است موجب باروترومای گوش (ear barotrauma) شود عبارتند از:

  • غواصی
  • کوهنوردی
  • رانندگی میان کوه‌ها

غواصی به عنوان یکی از علل باروترومای گوش

عواصی یک دلیل شایع باروترومای گوش است. موقع غواصی و زیر آب، فشار بیشتری نسبت به سطح آب تحمل می‌کنید. 5 متر اول شیرجه بیشترین خطر آسیب به گوش وجود دارد. علائم معمولا بلافاصله یا پس از شیرجه زدن بروز می‌نمایند.

باروترومای گوش میانی در غواصان به طور خاصی رایج‌تر است، زیرا فشار زیر آب به شدت تغییر می‌کند. برای جلوگیری از باروترومای گوش، هنگام غواصی به آرامی شیرجه بزنید.

موارد خطر باروترومای گوش (ear barotrauma)

هر مشکلی که بتواند باعث انسداد شیپور استاش شود، شما را در معرض خط این بیماری قرار می‌دهد. افرادی که به آلرژی، سرماخوردگی یا عفونت‌های فعال مبتلا هستند، احتمال دچار شدن به باروترومای گوش را دارند.

نوزادان و خردسالان نیز در معرض خطر این بیماری قرار دارند. شیپور استاش یک کودک نسبت به بزرگسالان، کوچک‌تر و موقعیتی متفاوت‌تر دارد و ممکن است راحت‌تر مسدود شود. وقتی کودکان و نوزادان موقع فرود و صعود هواپیما گریه می‌کنند، اغلب به این دلیل است که اثرات باروترومای گوش را تحمل می‌کنند.

تشخیص

اگرچه ممکن است باروترومای گوش (ear barotrauma) خودبخود از بین برود، اما در صورتی که درد قابل توجه یا خونریزی گوش را مشاهده نمودید به پزشک متخصص مراجعه نمایید. ممکن است به آزمایشات پزشکی برای رد کردن احتمال عفونت گوش نیاز باشد.

بسیاری اوقات باروترومای گوش با معاینات فیزیکی قابل تشخیص است. بررسی دقیق از طریق اتوسکوپ (otoscope) می‌تواند تغییرات داخل گوش را نشان دهد. تغییر فشار ممکن است باعث جابجایی مختصر پرده گوش شود. همچنین ممکن است پزشک با خارج کردن هوای گوش، از وجود یا عدم وجود مایعات و خون پشت پرده گوش اطمینان حاصل نماید. اگر معاینات فیزیکی کمکی به تشخیص بیماری نکرد، پزشک معمولا از موارد و علائمی که بیمار اعلام می‌کند برای تشخیص بیماری کمک می‌گیرد.

درمان

در اکثر موارد، باروترومای گوش بدون دخالت پزشک بهبود می‌یابد. برخی اقدامات خود مراقبتی نیز وجود دارد که می‌‌توانید برای تسکین فوری انجام دهید. ممکن است با استفاده از روش‌های زیر بتوانید اثرات تغییرات فشارهوا در گوشتان را کاهش دهید:

  • خمیازه
  • جویدن آدامس
  • تمرین تنفس
  • مصرف آنتی هیستامین یا ضد احتقان‌ها

در موارد شدیدتر ممکن است پزشک مصرف آنتی بیوتیک یا ضداستروئید را برای کمک به درمان عفونت یا التهاب تجویز کند.

در برخی موارد، باروترومای گوش (ear barotrauma) منجر به پارگی پرده گوش می‌شود که برای بهبود آن حدود 2 ماه زمان لازم است. علائمی که با انجام اقدامات خود مراقبتی از بین نمی‌روند ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند تا از آسیب دائمی پرده گوش جلوگیری کند.

جراحی

در موارد شدید یا مزمن باروتروما، ممکن است جراحی بهترین گزینه برای درمان باشد. باروترومای مزمن ممکن است با کمک قراردادن لوله‌هایی در گوش کنترل شود. این لوله‌ها، سیلندرهای ریز و توخالی از جنس فلز یا پلاستیک هستند که با عمل جراحی در پرده گوش قرار می‌گیرند. این لوله‌ها راه هوایی ایجاد می‌کنند که گوش میانی را تهویه کرده و از تجمع مایعات در پشت پرده گوش جلوگیری می‌کند. این لوله‌ها را که می‌توان لوله‌های تیمپانوستومی، لوله‌های تهویه، لوله‌های میرینگوتومی نامید، بیشتر در کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرد و از عفونت‌های ناشی از باروترومای گوش جلوگیری می‌نماید. از دیگر موارد مورد استفاده این لوله‌ها، افرادی هستند که دچار باروترومای مزمن بوده و مرتبا در معرض تغییرات ارتفاع هستند، مانند افرادی که اغلب به دلیل شغلشان در مسافرت یا پرواز هستند. لوله‌های گوش معمولا 6 تا 12 ماه داخل گوش باقی می‌مانند.

گزینه دوم جراحی شامل ایجاد یک شکاف کوچکی روی پرده گوش برای متعادل ساختن فشار داخل گوش است. با این عمل می‌توان مایعات موجود در گوش میانی را نیز از بین برد. با این وجود، شکاف ایجاد شده به سرعت بهبود می‌یابد و راه حل دائمی برای این بیماری نیست.

بیش شنوایی چیست و نشانه‌های آن کدامند؟

باروترومای گوش

از آنجاییکه لوله‌های استاش در گوش کودکان و نوزادان بسیار کوچکتر و محکم‌تر هستند، تعادل فشار هوا سخت‌تر انجام می‌شود و آن‌ها بیشتر در معرض باروترومای گوش قرار می‌گیرند.

اگر کودکتان در فضایی که تغییر ارتفاع وجود دارد، علائمی مانند ناراحتی، پریشانی، اضطراب یا درد نشان داد، به احتمال زیاد دچار باروترومای گوش شده است.

برای جلوگیری از باروترومای گوش در نوزادان، می‌توانید حین تغییر ارتفاع به آن‌ها غذا یا نوشیدنی بدهید. برای کودکانی که احساس ناراحتی در گوش دارند، ممکن است پزشک قطره‌‎های گوش را تجویز نماید.

عوارض بالقوه

باروترومای گوش معمولا موقتی است. با این حال، عوارض ناشی از آن ممکن است در برخی افراد به خصوص افرادی که به باروترومای مزمن دچار هستند بروز نماید. در صورت تاخیر یا عدم درمان این بیماری، ممکن است شرایط زیر اتفاق بیافتد:

  • عفونت گوش
  • آسیب به پرده گوش
  • کم‌شنوایی
  • تکرار درد
  • سرگیجه و احساس عدم تعادل
  • خونریزی از گوش و بینی

اگر احساس درد یا کاهش شنوایی دارید حتما با پزشکتان تماس بگیرید. علائم مداوم و مکرر می‌تواند نشانه باروترومای شدید یا مزمن گوش باشد. پزشک بیماری شما را درمان می‌کند و با ارائه نکاتی، شما را در  جهت جلوگیری از عوارض قابل پیش بینی باروتروما کمک می‌نماید.

بهبود

طیف وسیعی از باروترومای گوش با شدت و انواع خاصی از آن وجود دارد که در نحوه بهبودی و عملکرد آن تاثیرگذار می‌باشند. اکثر کسانی که به باروترومای گوش مبتلا می‌شوند بدون درگیری با کم‌شنوایی دائمی بهبودی کامل پیدا می‌کنند.

حین دوره بهبودی، بیماران باید از تغییرات فشار قابل توجه مانند غواصی و پرواز دور باشند. بسیاری از موارد باروتروما خودبخود و بدون هیچ درمانی برطرف می‌شوند.

اگر باروترومای گوش (ear barotrauma) در اثر آلرژی یا عفونت‌های تنفسی ایجاد شود، اعلب با از بین رفتن علت آن، علائم بیماری نیز برطرف می‌گردد. موارد خفیف تا متوسط معمولا تا دو هفته بهبودی کامل می‌یابند. بهبودی در موارد شدیدتر می‌تواند 6 تا 12 ماه بعد از عمل جراحی نیز به طول بیانجامد.

اگر باروتروما منجر به عفونت یا درد شدید شود و علائم از بین نرود یا کمتر نشود، باید به پزشکتان مراجعه نمایید.

پیشگیری از باروترومای گوش

شما می‌توانید با مصرف آنتی‌هیستامین یا داروهای ضد احتقان قبل از غواصی و پرواز، خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهید. به خاطر داشته باشید همیشه قبل از مصرف داروهای جدید با پزشکتان مشورت نمایید و از عوارض احتمالی آن‌ها آگاه باشید.

سایر اقداماتی که می‌توانید برای پیشگیری از باروتروما انجام دهید عبارتند از:

  • هنگام غواصی به آرامی شیرجه بزنید.
  • هنگام احساس علائم باروتروما، بلع، خمیازه و جویدن می‌توانند به تسکین علائم کمک کنند.
  • هنگام صعود از طریق بینی بازدم خودتان را خارج نمایید.
  • هنگام غواصی یا پرواز از آویزان کردن گوشواره خودداری نمایید.

منبع:

https://www.healthline.com/health/ear-barotrauma