سمعک‌های استخوانی یا سیستم‌های شنوایی استخوانی

سمعک‌های استخوانیسمعک‌های استخوانی یا سیستم‌های شنوایی استخوانی دستگاه‌های کاشتی هستند که کم‌شنوایی را درمان می‌کنند. این مطلب را بخوانید تا از نحوه کار و اینکه آیا این دستگاه برای شما مناسب است یا نه آگاه شوید.

بعضی اوقات سمعک بهترین گزینه برای افراد کم‌شنوا نیست و سمعک‌های استخوانی به عنوان گزینه بهتری پیشنهاد می‌شوند. با این حال، بسیاری از افراد از نحوه کار و سیستم این دستگاه اطلاعی ندارند.

برخلاف سمعک‌ها، سیستم‌های شنوایی استخوانی توسط عمل جراحی داخل گوش قرار می‌گیرند. این سمعک‌ها کم‌شنوایی را از طریق هدایت استخوان در اثر ارتعاشات صدا در گوش داخلی درمان می‌کنند. این امر با سمعک‌های متداول که صداهای صوتی که به مجرای گوش وارد می‌شوند را تقویت می‌کنند در تضاد است. به همین دلیل، سمعک‌های استخوانی برای برخی شرایط که در زیر توضیح داده شده است، دستگاه خاصی در نظر گرفته می‌شود.

سمعک‌های استخوانی یا سیستم‌های شنوایی استخوانی که به آن کاشت شنوایی استخوانی نیز گفته می‌شود نباید با کاشت حلزون اشتباه گرفته شود. گرچه کاشت حلزون هم نوعی دستگاه کاشت شده از طریق جراحی است که کم‌شنوایی را درمان می‌کند، اما علائم بیمار متفاوت است. به عبارت دیگر، کاشت حلزون مشکلات مختلف شنوایی را درمان نمی‌کند. برای اطلاعات بیشتر در مورد کاشت حلزون مقاله ما در همین مورد را بخوانید.

چرا از سیستم‌های شنوایی استخوانی استفاده کنیم؟

این سمعک‌ها برای افرادی که حداقل یک گوش داخلیشان عملکرد طبیعی دارد، بهترین گزینه است. آن‌ها ممکن است کم‌شنوایی انتقالی داشته باشند ( گوش خارجی یا میانی آن‌ها به درستی صدا را منتقل نمی‌کند) یا فقط در یک گوش کم‌شنوایی دارند. انتخاب بهترین گزینه درمانی بهتر است توسط متخصص شنوایی انجام شود.

سمعک‌های استخوانی با ارسال لرزش صوتی به گوش داخلی از طریق استخوان جمجمه، مشکلات خاص را درمان می‌کنند. این امر از این جهت می‌تواند مفید باشد که مشکلات گوش میانی و کانال گوش ممکن است از رسیدن امواج صوتی و سیگنال‌ها به گوش داخلی جلوگیری کنند. در این موارد سمعک‌های استاندارد بی‌اثر هستند.

به احتمال زیاد کاندیداهای استفاده از سمعک‌های استخوانی، کودکان یا بزرگسالانی هستند که ناهنجاری‌های شدید گوش خارجی یا میانی یا ناشنوایی یک‌طرفه دارند. این راه درمان ممکن است در موارد شدید عفونت‌های مزمن گوش یا آلرژی به سمعک‌های سنتی نیز توصیه شود.

ناهنجاری‌های گوش خارجی یا میانی

این ناهنجاری مانند باریک شدن مجرای گوش یا تغییر شکل ( شکاف خارجی ) یا از بین رفتن آن باعث کم‌شنوایی انتقالی می‌شود. این اختلالات اغلب مادرزادی هستند یا از بدو تولد وجود دارند. سمعک استخوانی با تماس مستقیم با استخوان‌های جمجمه ارتعاشات صوتی را مستقیما به گوش داخلی می‌رسانند.

ناشنوایی یک طرفه

ناشنوایی یک طرفه Single-sided deafness (SSD) نوعی بیماری است که در آن فرد، تمام شنوایی را در یک گوش خود از دست داده است، در حالی که گوش دیگر ممکن است شنوایی طبیعی تا کم‌شنوایی عمیق داشته باشد. در افرادی که ناشنوایی یک‌طرفه دارند تشخیص جهت صدا دشوار است و توانایی درک گفتار در محیط‌های پر سر وصدا را ندارند.

دلایل عمده ناشنوایی یک طرفه شامل نوروم اکوستیک، بیماری منیر یا افت شنوایی حسی عصبی ناگهانی است. اگر ناشنوایی یک طرفه دارید، می‌توانید یک جفت سمعک مخصوص استفاده کنید که صدا را از سمت شنوایی ضعیف  به سمت بهتر هدایت می‌کند. در ضمن ممکن است سمعک‌های استخوانی توصیه شود زیرا تنها از یک دستگاه استفاده می‌کند.

معیارهای اضافی برای استفاده از سمعک‌های استخوانی یا سیستم‌های شنوایی استخوانی

علاوه بر این که این سمعک‌ها مجرای گوش را مسدود نمی‌کنند، موارد نادر دیگری نیز وجود دارد که این نوع درمان کم‌شنوایی را تضمین می‌کند. به عنوان مثال، افرادی که دچار تخلیه مایعات از گوش میانی به داخل مجرای گوش می‌شوند، ممکن است در استفاده از سمعک‌های سنتی مشکل داشته باشند. افرادی که نسبت به موادی که برای ساخت سمعک و سمعک‌های سفارشی استفاده می‌شود حساسیت شدید دارند نیز ممکن است استفاده از سمعک‌های استخوانی را ترجیح بدهند.

انواع باتری سمعک را بشناسید و باتری مناسب سمعکتان را انتخاب نمایید.

مکانیسم کار سمعک‌های استخوانی چیست؟

سمعک‌های استخوانی دارای دو قسمت هستند: کاشت استخوان تیتانیوم و پردازشگر صدای خارجی.

میکروفون و پردازنده صوتی خارجی این سمعک‌ها توسط استخوان، صداها را دریافت کرده و به لرزش در کاشت تعبیه شده تبدیل می‌کنند. سپس کاشت استخوان اطراف را می‌لرزاند و موج‌های صوتی را در گوش داخلی تنظیم می‌نماید که سلول‌های مویی را تحریک کرده و منجر به تحریک عصب شنوایی می‌شود.

سمعک‌های استخوانی

حین عمل جراحی چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

طی یک عمل جراحی سرپایی، پزشک متخصص جراحی یک کاشت تیتانیوم کوچک ( 3 تا 4 میلیمتر) را درون استخوان ماستوئید پشت گوش قرار می‌دهد. این کاشت ممکن است یک پایه کوچکی باشد که برای اتصال قسمت خارجی دستگاه از پوس بیرون زده است. با گذشت زمان، کاشت تیتانیوم با استخوان ادغام می‌شود. میکروفون و پردازشگر صدا که قابل جدا کردن هستند را می‌توان از طریق یک آهنربا داخلی یا با برش روی پایه متصل کرد.

هدف این است که تمام قسمت‌ها در کنار هم قرار بگیرند، زیرا نصب درست دستگاه می‌تواند به طور مؤثری ارتعاشات را از طریق استخوان منتقل نماید.

نوع عملکرد سمعکی که دریافت می‌کنید به شرایط سازنده آن متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال، Oticon Medical از MIPS (minimally invasive Ponto surgery)  استفاده می‌کند که انجام آن به طور متوسط 15 دقیقه طول می‌کشد و معمولا فقط به بی حسی موضعی نیاز دارد. MIPS احتمال عوارض را کاهش می‌دهد، زیرا نیاز به بخیه‌زدن ندارد و جای زخم را از بین می‌برد و باعث بهبود سریعتر می‌شود.

همچنین MIPS احتمال بروز عوارض را با توجه به اینکه بیشتر پوست، رگ‌های خونی و اعصاب سالم می‌مانند کاهش می‌دهد. این عمل برای ایجاد کوچکترین برش ممکن طراحی شده و پوست و فولیکول‌های مو در اطراف دست نخورده می‌مانند. معمولا برای بازگشت به فعالیت‌های عادی فقط به یک یا دو روز استراحت نیاز دارد. به استثنای چند مورد، اکثر کاندیداهای سمعک استخوانی می‌توانند با خیال راحت از MIPS استفاده کنند.

اگر می‌خواهید از سمعک‌های استخوانی استفاده کنید، ابتدا باید با متخصص شنوایی خود صحبت کنید تا مطمئن شوید که این دستگاه برای شما مناسب است.

آیا بلافاصله پس از جراحی خوب می‌شنویم؟

قبل از قطع شدن دستگاه خارجی یا اتصال مغناطیسی، باید جمجمه و پوست بهبود یابند. مدت زمان مورد نیاز برا ی بهبود بسته به تولید کننده‌های متفاوت فرق دارد. از 3 هفته تا 3 ماه ممکن است طول بکشد. هنگامی که دستگاه خارجی متصل شد، می‌توان آن را برای کم‌شنوایی خاص بیمار برنامه‌ریزی کرد. در این مرحله استفاده از سمک استخوانی مانند استفاده از سمعک صوتی خواهد بود. با عادت بیمار به شنیدن و گوش دادن به صداهای تقویت شده، ممکن است برخی تنظیمات انجام شود.