سمعک دپیجیتال

سمعک‌های دیجیتال از چه نظر برتری دارند؟

از آنجایی که متخصصین شنوایی سمعک‌های دیجیتال را به سایر سمعک‌ها اولویت می‌دهند، سمعک‌های آنالوگ طرفداران کمتری دارند. اما، چرا سمعک‌های دیجیتال بهتر از نوع آنالوگ هستند؟ آیا واقعا باید بهای بیشتری برای فناوری دیجیتال بپردازید؟

برای درک بهتر این موضوع، تفاوت‌های بین سمعک‌های دیجیتال و آنالوگ را به دقت بررسی می‌کنیم.

چه فاکتورهایی سمعک دیجیتال را خاص می‌کند؟

هر سمعک شامل چهار جزء اصلی است:

  • میکروفن: بخشی که صدا را دریافت می‌کند.
  • تقویت‌کننده: بخشی که صدا را تقویت می‌کند.
  • گیرنده: بلندگوی کوچکی است که صدایی که می‌شنوید را ایجاد می‌کند.
  • باتری: بخشی که نیروی لازم برای سمعک را تامین می‌کند.

تفاوت اصلی  بین سمعک‌های دیجیتال و آنالوگ در تقویت کننده آن‌هاست.

تقویت‌کننده‌های آنالوگ:

این تقویت‌کننده‌ها ساده هستند وحجم فرکانس‌های صوتی خاص را افزایش می‌دهند. معمولا روی فرکانس‌های بالاتر بین 2000 تا 8000 هرتز تمرکز می‌کنند که شدیدترین کم‌شنوایی در این محدوده رخ می‌دهد.

تقویت‌کننده‌های دیجیتال:

این تقویت‌کننده‌ها بسیار ظریف و پیچیده هستند. آن‌ها کامپیوترهای کوچک اما قدرتمندی هستند که امواج صوتی را به کد دیجیتال تبدیل می‌کنند. سپس کدها را قبل از ارسال به گوش، به روش‌های پیچیده تجزیه و تحلیل کرده و تغییر می‌دهند. تقویت‌کننده‌های دیجیتال می‌توانند نویز پس زمینه را حذف کنند، صداهای اضافی راکمتر کنند و روی صدا یا صداهایی که باید بشنوید تمرکز بیشتری داشته باشند. نتیجه این امر، واضح‌ترین شنوایی ممکن در انواع محیط‌های پر سر و صداست.

مورد دیگری که سمعک‌های دیجیتال را خاص می‌کند، قیمت آن‌هاست. سمعک دیجیتال چندین برابر سمعک آنالوگ قیمت دارد.

در اینجا می‌خواهیم مزایای این سمعک‌های گران‌قیمت را بررسی کنیم، بعد از این شما می‌توانید تصمیم بگیرید که با توجه به نیازهایتان آیا ارزش دارد که سمعک دیجیتال را خریداری نمایید؟

مقایسه سمعک‌ دیجیتال و سمعک‌ آنالوگ

  • لغو بازخورد و مدیریت بازخورد

سمعک‌ها به دلیل بازخورد، صداهایی شبیه سوت ایجاد می‌کنند. بازخورد زمانی اتفاق می‌افتد که میکروفون سمعک، صدا را از گیرنده دریافت می‌کند، آن را تقویت کرده و دوباره به گیرنده برمی‌گرداند. این روند در یک حلقه بازخورد تکرار می‌شود که باعث ایجاد صدای سوت می‌شود.

مدیریت بازخورد در سمعک آنالوگ:

سمعک‌های آنالوگ با مسدودکردن سوراخ گوش، صدای بازخورد را مدیریت می‌کنند،  بنابراین میکروفون نمی‌تواند صدای میکروفن را بلند کند. اما این روش بی‌نقص نیست. اگر هنگام قراردادن سر سمعک داخل گوش، سمعک روشن باشد، قبل از قرار گرفتن صدای سوت را می‌شنوید. همچنین، اگر سر سمعک سوراخ گوش را کاملا پر نکرده باشد، دوباره صدای سوت را می‌شنوید.

لغو بازخورد در سمعک دیجیتال:

سمعک‌های دیجیتال اغلب شامل فناوری پیشرفته لغو بازخورد هستند. این ویژگی حلقه بازخورد را در مسیرهای خود متوقف می‌کند. با تشخیص و از بین بردن صداهای سوت قبل از اینکه به گوش شما برسند، صداهای سوت را از بین می‌برند، حتی اگر سمعک کاملا فضای گوش شما را پر نکرده باشد.

  • میکروفن‌ها

سمعک‌ها می‌توانند دو نوع میکروفن مختلف داشته باشند. جهت‌دار و چند جهته.

برخی از سمعک‌ها یکی از این ویژگی‌ها را دارند و برخی هردو را دارا هستند. میکروفن‌های جهت‌دار در محیط‌های پر سر وصدا، برای اینکه مکالمات واضح‌تر شنیده شوند، صدا را بلندتر می‌کنند. میکروفن‌های چندجهته در مناطق وسیع و ساکت صدا را از همه جهات دریافت می‌کنند.

میکروفن سمعک آنالوگ:

اکثر سمعک‌های آنالوگ یکی از دو نوع میکروفن را دارا هستند. برخی از آن‌ها نیز هردو میکروفن را دارند.کاربران می‌توانند برحسب نیاز و محیطی که در آن قرار دارند دستی نوع میکروفن لازم را انتخاب کنند. مطمئن شوید چه نوع سمعک آنالوگی دارید تا بدانید برای در محیط‌های پر سر و صدا یا محیط‌های آرام  بهینه شده‌اند.

میکروفن سمعک دیجیتال:

بسیاری از سمعک‌های دیجیتال مانند ‌ MDHearingAid VOLT دارای یک میکروفن چند جهته و یک میکروفن جهت‌دار هستند و یک دکمه برای انتخاب بین دو میکروفن تعبیه شده است. سمعک‌های پیشرفته‌تر مانند MDHearingAid CORE نویز پس‌زمینه اطراف خود را کنترل می‌کنند و به طور خودکار استفاده از میکروفن‌های جهت‌دار و چندجهته را انتخاب می‌کنند و صدا را متعادل به گوش کاربر می‌رسانند.

  • فناوری فیلتر صدا

بسیاری از سمعک‌ها از فناوری پیشرفته فیلتر صدا برای واضح‌تر کردن صداهای مهم در شرایط پر سر و صدا مانند رستوران‌ها، کافه‌ها و مکان‌های دیگر که شنیدن مکالمات به سختی انجام ‌می‌شود استفاده می‌کنند. فناوری مدیریت سر و صدا همچنین باعث از بین بردن صداهای پس زمینه مانند وسایل خانگی، تهویه هوا، ماشین ظرفشویی، هواپیما و ترافیک می‌شود.

فیلتر صدا در سمعک‌های آنالوگ:

سمعک‌های آنالوگ فاقد هرگونه ویژگی برای فیلتر کردن صدا یا مدیریت صدا هستند. آن‌ها صداها یا فرکانس‌های صوتی خاص را می‌گیرند، بدون اینکه بتوانند صداهایی را که می‌خواهید بشنوید را از بقیه صداها تشخیص دهند، فیلتر یا شفاف‌سازی کنند. هر فیلتر با یک نوع سمعک آنالوگ می‌تواند صدا را در فرکانس‌های خاص تقویت نماید. به همین دلیل سمعک‌های آنالوگ ممکن است عملکرد خوبی که در یک رستوران پر سر و صدا مد نظر شماست را فراهم نکنند و در محیط‌های ساکت خانه نیز بهترین عملکرد را نداشته باشند.

فیلتر صدا در سمعک‌های دیجیتال:

این قابلیت‌های فیلتر صوتی سمعک‌های دیجیتال است که در واقع آن‌ها را از سایر سمعک‌ها جدا می‌کند. پردازشگر صدا در سمعک دیجیتال می‌تواند تفاوت بین سیگنال‌های قوی و آهسته مانند نویزهای پس زمینه و سیگنال‌های سریع مانند مکالمات را تشخیص دهد و بین صداهای محیط، صدایی که برای شما مهم است را از صداهایی که بیشتر شما را گیج می‌کند جدا کند. سمعک دیجیتال صداهایی که نزدیک شما هستند را بلندتر و واضح‌تر می‌کند و سایر صداها که باعث حواس‌پرتی می‌شوند را کم می‌‌کند.

سمعک دیجیتال

  • گوش دادن به موسیقی

تفاوت بین گوش‌دادن به موسیقی با سمعک آنالوگ در مقابل سمعک دیجیتال شبیه گوش‌دادن به MP3 یا CD در مقابل نوار کاست یا دستگاه ضبط صوت است.

بیماری پریکندریت و علائم و روش درمان آن را بشناسید.

گوش‌دادن به موسیقی با سمعک آنالوگ:

نوازندگان کم‌شنوا از مدت‌ها قبل سمعک‌های آنالوگ را ترجیح می‌دهند، زیرا خلوص صدای اصلی را دستکاری نمی‌کنند. در عوض، صدا را همانطور که هست تقویت می‌نماید. برای غیر موزیسین‌ها، ممکن است تفاوت صدا چندان محسوس نباشد، به ویژه وقتی از سی دی، تلویزیون، دستگاه پخش MP3 یا تلفن هوشمند برای شنیدن موسیقی استفاده می‌کنید.

گوش‌‍‌دادن به موسیقی با سمعک دیجیتال:

بسیاری از سمعک‌های دیجیتال دارای قابلیت اتصال بلوتوث هستند که این یک مزیت بزرگ سمعک دیجیتال نسبت به سمعک آنالوگ است. بلوتوث به جای اینکه موسیقی را از امواج اطراف خود بگیرد، مستیقما از منبع اصلی موسیقی دریافت کرده و بدون تداخل به گوش شما می‌رساند.

  • اتصال:

برخی از سمعک‌ها می‌توانند به یک اپلیکیشن مخصوص سمعک که روی تلفن‌های همراه قرار دارند متصل شده و تنظیمات سمعک را به راحتی کنترل کنند و تغییر دهند. برخی از آن‌ها می‌توانند به تلویزیون‌های هوشمند و پخش‌کننده‌های MP3 نیز متصل شوند.

اتصال سمعک آنالوگ:

بسیاری از سمعک‌های آنالوگ توانایی دریافت سیگنال‌های صوتی را از طریق تلفن به وسیله telecoil دارند. تله‌کویل‌ها سیم‌های مسی کوچکی در داخل سمعک هستند که سیگنال‌های صوتی الکترومغناطیسی را از تلفن دریافت کرده و آن‌ها را از طریق سمعک به عنوان صدا به گوش می‌رسانند.

اتصال سمعک دیجیتال:

برخی از سمعک‌های دیجیتال پیشرفته مانند MDHearingAid CORE از طریق فناوری بلوتوث به یک برنامه در تلفن هوشمند متصل می‌شوند. با این کار می‌توان تنظیمات سمعک را با برنامه تلفن هوشمند تغییر داد. اتصال تلفن‌های هوشمند MDHearingAid CORE به ویژه خاص است، زیرا کاربران می‌توانند بدون نیاز به مراجعه به کلینیک، تنظیمات سمعک خود را در خانه انجام دهند. برخی از سمعک‌های دیجیتال به شما امکان می‌دهد موسیقی، صدا و تماس‌های صوتی را از طریق اتصال بلوتوث برقرار نمایید.