آماس گوش درونی یا لابیرنتیت (labyrinthitis) چیست؟

لابیرنتیت

لابیرنتیت (labyrinthitis) یک اختلال گوش داخلی است و زمانی اتفاق می‌افتد که قسمت لابیرنت گوش داخلی دچار التهاب شود. لابیرنت دارای 2 عضو حلزون گوش و قسمت وستیبولار گوش می‌باشد. حلزون گوش، نقش اساسی در تعاملات صوتی به مغز دارد و قسمت وستیبولار از کانال‌هایی تشکیل شده که پر از مایع هستند.

علائم این اختلال شامل سبکی سر، حالت تهوع و کم‌شنوایی است. سرگیجه یکی دیگر از علائم این اختلال و نوعی سبکی سر می‌باشد که بیمار حس حرکت دارد، حتی اگر حرکت نکند. این حس می‌تواند هنگام رانندگی، کار و دیگر فعالیت‌ها اختلال ایجاد نماید. با استفاده از دارو یا تکنیک‌های کمک به خود می‌توان شدت سرگیجه را کاهش داد.

عوامل بسیاری مانند عفونت و ویروس‌ها می‌توانند موجب بروز این اختلال شوند. هیچ روش شناخته شده‌ای برای پیشگیری از لابیرنتیت وجود ندارد، اما پس از مشاهده هرگونه عفونت باید سریعا به پزشک مراجعه نمایید.

درمان لابیرنتیت معمولا با استفاده از داروهایی که علائم این اختلال را کنترل می‌نمایند، انجام می‌شود. علائم لابیرنتیت در بیشتر افراد پس از یک تا سه هفته از بین می‌رود و طی یک تا دو ماه بهبودی کامل می‌یابند.

علائم آماس گوش درونی یا لابیرنتیت (labyrinthitis) چیست؟

علائم این بیماری به سرعت شروع می‌شود و طی چند روز شدت می‌یابد. سپس شدت آن کاهش می‌یابد، اما با تکان ناگهانی سر، ممکن است دوباره به همان حالت اول برگردد. معمولا در این حالت بیمار دردی حس نمی‌کند.

علائمی که ممکن است بروز نماید شامل موارد زیر است:

  • سبکی سر
  • سرگیجه
  • عدم تعادل
  • تهوع و استفراغ
  • وزوز گوش، که به شکل زنگ زدن یا سوت کشیدن در گوش بروز می‌کند.
  • افت شنوایی یک گوش در فرکانس بالا
  • اشکال در تمرکز چشم‌ها

در موارد بسیار نادر، ممکن است فرد دچار کم‌شنوایی دائمی شود.

علل

لابیرنتیت در هر سنی ممکن است اتفاق بیافتد. عواملی که موجب بروز لابیرنتیت می‌شوند عبارتند از:

  • بیماری‌های تنفسی مانند برونشیت
  • عفونت‌های ویروسی گوش داخلی
  • ویروس‌های شکمی
  • ویروس تبخال
  • عفونت‌های باکتریایی مانند عفونت‌های باکتریایی گوش میانی
  • ارگانیسم‌‌های عفونی مانند ارگانیسم‌هایی که باعث بیماری لایم (Lyme disease) می‌شوند

بیماری لایم (Lyme disease) یک بیماری عفونی ناشی از باکتری Borrelia می‌باشد که توسط نیش کنه پخش می‌شود. شایع‌ترین علامت این عفونت، ناحیه وسیعی از قرمزی روی پوست است که یک هفته پس از نیش کنه در محل گزیدگی ظاهر می‌شود.

در صورت دارا بودن شرایط زیر، خطر پیشرفت لابیرنتیت در بیمار افزایش می‌یابد:

  • سیگار
  • مصرف بالای الکل
  • سابقه آلرژی
  • احساس خستگی مداوم
  • اضطراب زیاد
  • مصرف داروهای تجویز شده
  • مصرف داروهای بدون نسخه مخصوصا آسپرین
لابیرنتیت

چه زمانی باید به پزشک مراجعه نمایید:

اگر علائم لابیرنتیت را مشاهده کردید، برای ملاقات پزشکتان اقدام نمایید.

برخی علائم می‌توانند نشانه وضعیت جدی‌تری باشند. این علائم را جدی بگیرید و پس از مشاهده آن‌ها فورا به پزشک مراجعه نمایید:

  • غش
  • تشنج
  • لکنت زبان
  • تب
  • ضعف
  • فلج
  • دوبینی

کم‌شنوایی یا ناشنوایی یک‌طرفه چیست و چرا ایجاد می‌شود؟

تشخیص

پزشکان می‌توانند حین معاینه گوش، لابیرنتیت را تشخیص دهند، اما گاهی از طریق معاینه این اختلال قابل تشخیص نمی‌باشد که در این موارد پزشک معاینات کامل دیگری مانند ارزیابی عصبی را انجام می‌دهد.

علائم ناشی از لابیرنتیت ممکن است با علائم اختلالات دیگر مشابه باشند. بنابراین، ممکن است پزشک برای رد سایر اختلالات احتمالی آزمایشات دیگری نیز انجام دهد.

این شرایط شامل موارد زیر است:

  • بیماری منییر که نوعی اختلال گوش داخلی است.
  • میگرن
  • سکته مغزی خفیف
  • brain hemorrhage، نوعی سکته مغزی است که با عنوان خونریزی مغزی نیز شناخته می‌شود.
  • آسیب به شریان‌های گردن
  • سرگیجه
  • سرگیجه وضعیتی حمله‌ای خوش‌خیم که یک اختلال گوش داخلی است.
  • تومور مغزی

آزمایشاتی که ممکن است برای بررسی این شرایط انجام شود شامل موارد زیر می‌باشد:

  • انجام تست‌های شنوایی
  • آزمایش خون
  • – اسکن CT یا MRI از سر بیمار برای ثبت تصاویر ساختارهای جمجمه
  • الکتروانسفالوگرام (EEG) که نوعی آزمایش موج مغزی است
  • الکترونیستاگموگرافی (ENG) که نوعی تست حرکت چشم می‌باشد.

درمان

با استفاده از داروهای زیر می‌توان به تسکین علائم لابیرنتیت کمک کرد:

  • آنتی‌هیستامین‌ها مانند desloratadine ( کلارینکس)
  • داروهای کاهش دهنده سرگیجه و حالت تهوع مانند meclizine ( آنتی ورت)
  • داروهای آرام بخش مانند دیازپام ( والیوم)
  • کورتیکواستروئیدها مانند پردنیزولون
  • آنتی هیستامین‌های بدون نسخه مانند فکسوفنادین (Allegra)، دیفن هیدرامین (Benadryl) یا لوراتادین (Claritin)

اگر بیمار عفونت فعال داشته باشد، احتمالا پزشک آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد.

علاوه بر مصرف داروها، با رعایت نکات زیر می‌توان به رفع سرگیجه کمک کرد:

  • از تغییرات سریع یا حرکات ناگهانی خودداری کنید.
  • در صورت بروز سرگیجه بنشینید.
  • به آرامی از حالت دراز کشیده یا نشسته بلند شوید.
  • هنگام بروز سرگیجه از تماشای تلویزیون، صفحه نمایش کامپیوتر و چراغ‌های روشن یا چشمک‌زن خودداری نمایید.
  • اگر سرگیجه موقع خواب اتفاق افتاد، سعی کنید به آرامی روی یک صندلی بنشینید و سر خود را ثابت نگه دارید. در این شرایط نور کم بهتر از تاریکی است.

اگر سرگیجه به مدت طولانی ادامه یافت، حتما به پزشک معالجتان مراجعه نمایید تا تمریناتی که به بهبود وضعیت شما کمک می‌نمایند را به شما آموزش دهند.

در بیشتر موارد، علائم آماس گوش درونی یا لابیرنتیت (labyrinthitis) طی یک یا سه هفته برطرف می‌شوند و طی چند ماه بهبودی کامل می‌یابد. در این میان علائمی مانند سرگیجه و استفراغ ممکن است در انجام فعالیت‌هایی مانند رانندگی یا انجام حرکات ورزشی اختلال ایجاد نماید. سعی کنید انجام این فعالیت‌ها را به بعد از بهبودی کامل موکول نمایید.

اگر علائم بیماری بعد از چند ماه بهبودی نیافت، با پزشکتان مشورت نمایید تا از راهکارهای دیگری برای رفع مشکل شما کمک بگیرد.

اکثر افراد فقط یک دوره لابیرنتیت را تجربه می‌کنند. به ندرت این اختلال به یک بیماری مزمن تبدیل می‌شود.

لابیرنتیت

چه تمرینات ساده‌ای جهت بهبود تعادل می‌توانیم انجام دهیم؟

  • بایستید، پاشنه پای راستتان را جلوی انگشتان پای چپتان قرار دهید. بازوانتان را برای حفظ تعادل در طرفین بدنتان باز کنید. تصور کنید روی یک خط صاف باید حرکت کنید و با جابجایی پاهایتان قدم بردارید.
  • تعادل در یک پا.

از یک صندلی برای حفظ تعادلتان کمک بگیرید. به مدت 15 ثانیه روی یک پا وسپس روی پای دیگر بایستید. این کار را 15 مرتبه تکرار کنید.

  • بازوهایتان را به طرفین بدنتان باز کنید. یک پایتان را بلند کنید و به آرامی یک قدم به جلو بردارید. سپس پای دیگرتان را بلند کنید و یک قدم به جلو بروید. به این روش 20 قدم به جلو رفته، برگردید و دوباره این کار را تکرار کنید.

منبع:

https://www.healthline.com/health/labyrinthitis