ماستوئیدیت

ماستوئیدیت (Mastoiditis) چیست؟

ماستوئیدیت (Mastoiditis) یک عفونت جدی در استخوان ماستوئید می‌باشد.

استخوان ماستوئید، برجستگی مخروطی استخوان تمپورال در پشت گوش که عضلات گردن به آن متصل می‌شوند و دارای فضاهای هوایی مرتبط با گوش میانی است می‌باشد.

در صورتی که عفونت‌های گوش درمان نشود، اغلب به ماستوئیدیت (Mastoiditis) منجر خواهد شد. این بیماری به ندرت رخ می‌دهد، اما اگر درمان نشود می‌تواند زندگی فرد را تهدید کند.

علائم ماستوئیدیت شامل تورم پشت گوش، خارج شدن ترشحات از گوش، احساس درد شدید و مشکل در شنوایی است.

گاهی عفونت‌های گوش که درمان نشده و هم‌چنین عفونت‌های گوش مقاوم به آنتی بیوتیک در گوش پخش می‌شوند. در این شرایط، باکتری‌ها به ساختارهای اطراف، از جمله استخوان‌هایی مانند ماستوئید حمله می‌کنند.

بدون درمان آنتی بیوتیکی، باکتری‌ها می‌توانند در استخوان‌های جمجمه گسترش پیدا کنند. هم‌چنین ممکن است به خون و اندام‌های مغز نیز برسند.

ماستوئیدیت وعفونت گوش میانی که اوتیت حاد نام دارد ، بیشتر در کودکان زیر 2 سال دیده می‌شود.

علائم ماستوئیدیت (Mastoiditis)

چنین به نظر می‌رسد که ماستوئیدیت پس از برطرف شدن علائم عفونت گوش شروع می‌شود. هم‌چنین ممکن است به شکل عفونتی که به تدریج وخیم می‌شود نیز بروز نماید.

اگر شخصی چند هفته پس از عفونت گوش، علائم جدیدی حس کرد، بایستی توسط متخصص برای تشخیص ماستوئیدیت ارزیابی شود.

این علائم شامل موارد زیر می‌باشد:

  • احساس درد شدید در گوش یا اطراف گوش.
  • خارج شدن ترشحات یا مایعات از گوش.
  • تب یا لرز.
  • تورم پشت یا زیر گوش.
  • قرمزی پشت گوش.
  • بوی بد گوش.
  • به نظر برسد که گوش در حال چسبیدن یا کشیده شدن به سمت جلو است.
  • مشکلات شنوایی یا وزوز گوش

در کودکان کم سن که ممکن است نتوانند این علائم را توصیف کنند، مراقب این علائم باشید:

  • تغییرات خلق وخو.
  • گریه مکرر.
  • ضربه زدن به سمت سر.
  • کشیدن گوش‌ها.
ماستوئیدیت

در بعضی افراد ممکن است تورمی که ماستوئیدیت ایجاد کرده است متناوبا بهتر و بدتر شود. توجه داشته باشید که الزاما، عفونت‌ها پس از برطرف شدن علائم مربوط به آن‌ها، کاملا از بین نرفته‌اند.

اگر ماستوئیدیت درمان نشود، می‌تواند باعث ایجاد عفونت در جمجمه، خون یا اندام‌ها شود. درضمن ممکن است فرد به یک عفونت خونی خطرناک به نام سپسیس مبتلا شود.

سپسیس (Sepsis):

به بیماری که تحت تاثیرعوامل عفونی مانند باکتری، ویروس یا قارچ‌ها یا ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن که باعث ایجاد مواد سمی در بدن می‌شوند، سپسیس گفته می‌شود. درواقع، سپسیس نوعی التهاب است که کل بدن را فرا می‌گیرد و دلیل آن عفونت است. علائم این بیماری شامل تب، افزایش ضربان قلب، افزایش میزان تنفس و سردرگمی می‌باشد.

فردی که به ماستوئیدیت یا عفونت گوش مبتلاست دچار سردرگمی و تب شدید می‌شود. این فرد بسیار ضعیف شده یا تورم در اطراف سر او دیده می‌شود. در این شرایط، فرد باید بلافاصله به اورژانس مراجعه نماید.

علائم آماس گوش درونی یا لابیرنتیت (labyrinthitis) چیست؟

علل ماستوئیدیت (Mastoiditis)

عفونت گوش، شایع‌ترین دلیل ماستوئیدیت است.

هنگامی که فرد برای درمان ماستوئیدیت آنتی بیوتیک دریافت نکند، باکتری‌ها به سراسر بدن گسترش می‌یابند. اگر مصرف آنتی بیوتیک را زودتر از موعد مقرر متوقف کنید نیز باعث شیوع این عفونت خواهید شد.

در برخی موارد، افراد به عفونت‌های مقاوم به آنتی بیوتیک مبتلا می‌شوند که در این صورت حتی درمان با آنتی بیوتیک هم نمی‌تواند مانع گسترش باکتری‌ها شود.

برخی افراد ممکن است به رشد غیر طبیعی پوست در گوش میانی بنام کلستاتوم مبتلا باشند. این مدل رشد پوست می‌تواند باعث انسداد گوش شود که به تکثیر باکتری‌ها کمک می‌کند و منجر به ماستوئیدیت می‌گردد. کلستاتوم هم‌چنین می‌تواند باعث پلیپ گوش شود که انسداد گوش را بیشتر می‌کند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه نمایید؟

به محض دیدن علائم ماستوئیدیت (Mastoiditis) به پزشک مراجعه کنید.

ماستوئیدیت (Mastoiditis) یک بیماری جدی است که به طور بالقوه می‌تواند زندگی فرد را تهدید کند. افراد مبتلا نباید درمان را به تاخیر بیاندازند و باید طی 24 تا 48 ساعت به متخصص مراجعه نمایند.

ماستوئیدیت

درمان و پیشگیری

پزشک با دیدن تورم و بسته به علائم موجود، می‌تواند ماستوئیدیت را تشخیص دهد. بعضی اوقات آزمایش خون یا تصویربرداری از گوش می‌تواند به رد دلایل دیگر کمک کند.

معمولا، آنتی بیوتیک‌ها می‌توانند ماستوئیدیت را درمان کنند. در بیشتر موارد، فرد به آنتی بیوتیک‌های وریدی نیاز دارد. معمولا برای تزریق آنتی بیوتیک فرد باید بستری شود.

اگر اولین درمان آنتی بیوتیکی موثر نبود، ممکن است پزشک برای تعیین نوع باکتری و پیداکردن آنتی بیوتیک‌های مختلف، کشت عفونت را تجویز نماید.

در برخی موارد، ممکن است به انجام ماستوئیدکتومی نیاز باشد. این عمل شامل از بین بردن بخشی از استخوان ماستوئیدی است که دارای عفونت است.

اگر توده متورمی از مایعات آلوده که به آبسه معروف است وجود داشته باشد، ممکن است به تخلیه آن با سوزن یا با جراحی نیاز باشد.

موثرترین گزینه برای پیشگیری از ماستوئیدیت، درمان سریع عفونت گوش است.

مراجعه به پزشک برای علائم عفونت گوش که درمان نمی‌یابد ضروری است. حتی اگر فردی قبلا عفونت گوش داشته و بدون مصرف آنتی بیوتیک بهبود یافته است نیز باید به پزشک مراجعه کند. مصرف یک دوز جزئی آنتی بیوتیک از بازگشت عفونت جلوگیری می‌کند.

هرگز از آنتی بیوتیک‌هایی که برای سایربیماری‌ها تجویز شده‌اند استفاده نکنید. مصرف آنتی بیوتیک مناسب برای هر نوع عفونت بسیار مهم است.

شستن منظم دست‌ها و دوری از افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به عفونت گوش کمک کند.

افرادی که به دلیل ایدز یا HIV، دیابت یا برخی داروهای خاص سیستم ایمنی ضعیف دارند، بیشتر در خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند. در صورتی که این افراد با فرد مبتلا به عفونت گوش در تماس بودند باید سریعا به پزشک مراجعه نمایند تا علائم عفونت را مورد بررسی قرار دهد.

افرادی که دچار تورم و درد شدید گوش هستند، باید این علائم و درمان را جدی بگیرند. والدین کودکانی که اخیرا به عفونت گوش مبتلا بوده‌اند و از درد یا تورم در اطراف گوششان شکایت دارند، به ماستوئیدیت شک کنند و به پزشک مراجعه نمایند.

اگرچه عفونت گوش در کودکی یک بیماری شایع است، اما می‌تواند باعث عوارض جدی مانند ماستوئیدیت شود. این کودکان باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه نمایند.

اگر طی چند روز بهبودی مشاهده نشد، دوباره به پزشک مراجعه نمایید.

منبع:

https://www.medicalnewstoday.com/articles/324280