کم‌شنوایی یک طرفه به مواردی گفته می‌شود که در یک گوش کاهش شنوایی داشته باشید یا یک گوش ناشنوا باشد. اگر کم‌شنوایی بسیار شدید یا عمیق باشد به آن ناشنوایی یک‌طرفه نیز گفته می‌شود. کم‌شنوایی یک‌طرفه کاملا متداول است.

کم‌شنوایی یک طرفه

کم‌شنوایی یک طرفه چیست؟

این نوع کم‌شنوایی، برخلاف کم‌شنوایی دو طرفه که هر دو گوش با کاهش شنوایی مواجه هستند، یک گوش مشکل شنوایی دارد. کم‌شنوایی یک‌طرفه می‌تواند از خفیف تا شدید و عمیق متغیر باشد و اغلب کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

اگر کاهش شنوایی یک‌طرفه عمیق یا شدید باشد، اغلب به عنوان ناشنوایی یک‌ طرفه شناخته می‌شود، زیرا عملا هیچ شنوایی وجود ندارد. از طرف دیگر، ناشنوایی یک طرفه به عنوان شنوایی طبیعی یا نزدیک به طبیعی در گوش دیگر هم تعریف می‌شود. اگر ضعف شنوایی در یک گوش بسیار شدید باشد، فرد فقط با یک گوش می‌شنود که با عنوان تک شنوایی شناخته می‌شود.

کم‌شنوایی یک طرفه می‌تواند به دو شکل کم‌شنوایی حسی – عصبی و کم‌شنوایی انتقالی باشد.

کم‌شنوایی یک‌طرفه هم در کودکان و هم در بزرگسالان رخ می‌دهد. آمار دقیقی از افراد مبتلا به این نوع کم‌شنوایی در دست نیست.

علائم

افراد مبتلا به کم‌شنوایی یک طرفه اغلب در تشخیص جهت صدا یعنی جایی که منشاء صداست و هم‌چنین در درک گفتار با افراد در محیط پر سروصدا مشکل دارند. اگر حس می‌کنید با شنیدن صحبت اطرافیانتان که از یک سمت با شما صحبت می‌کنند مشکل دارید، ممکن است به این نوع کم‌شنوایی مبتلا شده باشید.

علل

کم‌شنوایی یک‌طرفه می‌تواند به دلایل بسیاری از جمله موارد زیر اتفاق بیافتد:

  • مانند سایر انواع کم‌شنوایی می‌‌تواند زمینه ژنتیکی داشته باشد.
  • ممکن است در اثر تروما یا صدمه به سر ایجاد شود.

تروما:

تروما به هر نوع آسیب‌دیدگی، ضربه، جراحت، شوک و حادثه وارد شده به بدن انسان گفته می‌شود، مشروط به اینکه این ضربه یا آسیب از خارج به بدن انسان وارد شود و عوامل داخلی در ایجاد آن نقشی نداشته باشند.

  • نوروم آکوستیک اغلب منجر به کاهش شنوایی یک طرفه می‌شود.
  • می‌تواند نتیجه عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی باشد.

کم‌شنوایی یک طرفه هم‌چنین می‌تواند ناشی از بیماری‌های مادر در دوران بارداری مانند میکروشیا ( ناهنجاری‌های لاله گوش)  یا پس از زایمان،  بیماری منییر، ماستوئیدیت باشد.

ماستوئیدیت:

یک عفونت جدی در ماستوئید که  استخوان سخت و برجسته‌ای درست در پشت و زیر گوش قرار دارد می‌‌باشد. عفونت‌های گوشی که افراد موفق به درمان آن نمی‌شوند، اغلب منجر به ماستوئیدیت می‌شود. این بیماری به ندرت رخ می‌دهد، اما در صورتی که درمان نشود می‌تواند زندگی فرد را تهدید کند.

درمان

برای درمان کم‌شنوایی یک طرفه دو گزینه جراحی و غیر جراحی توصیه می‌شود. این اختلال معمولا با سمعک یا دستگاه‌های انتقال استخوان (bone conduction devices) درمان می‌شود.

دستگاه‌های انتقال استخوانی (bone conduction devices) دستگاهی است که صداها را به ارتعاشاتی تبدیل می‌کند که از طریق استخوان‌های داخل سر به گوش داخلی فرستاده می‌شوند. این وسیله بیشتر در مواردی استفاده می‌شود که گوش خارجی یا میانی قادر به انتقال صحیح صدا به گوش داخلی نباشد.

کم‌شنوایی یک طرفه
کم‌شنوایی یک طرفه

اگر حلزون گوش داخلی سالم باشد، می‌توان از کاشت حلزون برای درمان کم‌شنوایی یک‌طرفه حسی شدید استفاده کرد. درمان به شدت و نوع کم‌شنوایی بستگی دارد.

اگر گوش آسیب دیده هنوز کمی قدرت شنوایی داشته باشد، کمبود آن را می‌توان با استفاده از یک سمعک معمولی که مخصوص ناشنوایی یک‌طرفه است جبران نمود. اما اگر هیچ شنوایی وجود نداشته باشد یا عملا فرد دچار ناشنوایی یک طرفه شده باشد، اغلب از نوع خاص سمعک به نام سمعک CROS استفاده می‌شود. این سمعک صدا را از گوش آسیب دیده به گوش سالم می‌فرستد. امروزه این کار بیشتر از طریق دستگاه‌های بی سیم انجام می‌شود، اما می‌توان از طریق یک سیم که از پشت گردن به گوش دیگر وصل می‌شود نیز استفاده کرد. نوع ویژه سمعک CROS، سمعک BiCROS است که زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که گوش سالم نیز کم‌شنوایی داشته باشد.

ایمپلنت‌های شنوایی مانند دستگاه‌های انتقال استخوان برای درمان برخی کم‌شنوایی‌های شدید یا عمیق یک طرفه و با ارسال صدا از گوش ناشنوا به گوش سالم استفاده می‌شوند.

از بیماری ماستوئیدیت و نشانه‌های آن چه می‌دانید؟

کم‌شنوایی یک طرفه در کودکان

کودکان نیز می‌توانند به کم‌شنوایی یک‌طرفه دچار شوند. از هر 1000 کودک، یک نفر با این نوع کم‌شنوایی متولد می‌شود و حدود 3% از کل کودکانی که به سن مدرسه رسیده‌اند نیز به این اختلال مبتلا می‌باشند. دلایل آن اغلب یا ژنتیکی است یا از بیماری‌های مادر یا عفونت و آسیب گوش ناشی می‌شود.

کم‌شنوایی یک‌طرفه در کودکان علاوه بر اینکه بر شنوایی آنان تاثیر می‌گذارد، ممکن است بر تشخیص گفتار و رشد زبان و هم‌چنین تشخیص محل صدا نیز خلل ایجاد کند.

سن شروع کم‌شنوایی یک‌طرفه در کودکان به علت آن بستگی دارد.

این نوع کم‌شنوایی در کودکان معمولا با سمعک یا دستگاه‌های انتقال استخوان درمان می‌شود.

مانند سایر انواع کم‌شنوایی، باید مسئولین مهد کودک‌ها و مدارس باید به معملمان، سایر دانش‌آموزان و والدین در مورد این اختلال اطلاع رسانی کنند.

کم‌شنوایی یک طرفه
کم‌شنوایی یک طرفه

کم‌شنوایی یک طرفه ناگهانی

کم‌شنوایی یک‌طرفه ناگهانی رخ می‌دهد. اگر دچار این اختلال شدید، باید در اسرع وقت به متخصص شنوایی مراجعه نمایید. هر چه درمان را سریع‌تر شروع کنید، احتمال بهبودی بیشتر است.

کم‌شنوایی یک طرفه و وزوز گوش

افرادی که کم‌شنوایی یک‌طرفه دارند ممکن است وزوز گوش را هم تجربه کنند. وزوز گوش می‌تواند فقط در گوش آسیب دیده یا در هر دو گوش باشد. همیشه بین ین نوع کم‌شنوایی و وزوز گوش ارتباطی وجود ندارد.